كاربرد شیشه در ساختمانها به منظور بهره گیری از مناظر و استفاده از نور خورشید و همچنین نماسازی صورت می گیرد. اما این مزایا همواره با یك ایراد بسیار مهم در تقابل هستند: شیشه ها منشاء عمده اتلاف انرژی گرمایش و سرمایش در ساختمان میباشند. حتی در ساختمانهای جدید حدود 20% اتلاف حرارت از شیشه ها صورت می گیرد و در طول تابستان نیز 75% گرمای جذب شده مربوط به شیشه هاست كه هزینه های تهویه مطبوع را افزایش میدهد. تحقیقات علمی و صنعتی در جهت حل معضلات فوق از سال 1960 شروع شد. امروزه توسعه فن آوری تولید پوششهای چندلایه توانسته با بكارگیری لایه های متعدد مشكلات كاربرد شیشه در ساختمان را به میزان مطلوبی رفع نموده و اثرات شگرفی در بهینه سازی مصرف انرژی داشته باشد.


پوششهای مدرن بطور متوسط از پنج لایه تشكیل شده اند و بستر كلی آنها پلیمری میباشد. این فن آوری درحقیقت برپایه عملكرد انتخابی درمورد كل گستره طیف الكترومغناطیسی و نور خورشید استوار است كه اشعه های حرارتی را مهار میكند و نور مرئی را بصورت كنترل شده عبور میدهد. لایه های مختلف با مكانیسم های مخصوص به خود خواص زیر را به شیشه میدهند:

- دفع حرارت نور خورشید تا 81% به واسطه لایه Metallized.Sputtered .

- جلوگیری از اشعه فرابنفش تا 99% بواسطه لایه حاوی گونه های شیمیایی UV Absorbers 

- افزایش دفع ضربه در شیشه و جلوگیری از پخش قطعات شكسته بواسطه لایه پلیمری تقویت شده و مكانیسم های ویژه چسبیدن.

- و غیره.

اجرای فن آوری فوق برروی شیشه های رایج در كشور ممكن است،‌ برای نصب آنها نیازی به خروج شیشه از قاب نبوده و با ایجاد كمترین تغییرات در محیط كار همراه است.

ادامه مطلب

طبقه بندی:
برچسب ها: كارائی پوششهای مدرن در بهسازی شیشه و مصرف انرژی،

تاریخ : سه شنبه 18 آذر 1393 | 10:11 ق.ظ | نویسنده : ad min | نظرات

  • paper | بک لینک | خرید بک لینک
  • شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic